System informacji geograficznej zarządzania gospodarką leśną

Główne zadanie wdrożeniasystem geoinformacyjny (GIS) w dziedzinie leśnictwa– udostępnianie specjalistom leśnictwa i władzom państwa informacji przestrzennej o zasobach leśnych, zapewnienie kontroli nad państwem i wykorzystaniem funduszu leśnego. System geoinformacyjny rozwiązuje praktyczne zadania związane z opracowaniem zespołu działań mających na celu zapewnienie racjonalnej gospodarki leśnej i wykorzystania zasobów leśnych, efektywnego rozmnażania, ochrony i ochrony lasów.

System informacji geograficznej zarządzania gospodarką leśną

Ramy regulacyjne dotyczące wdrażania GIS:

• Kodeks leśny Ukrainy,
• Prawo Ukrainy”O krajowej infrastrukturze danych geoprzestrzennych”,
• Prawo Ukrainy„W sprawie zmian w Kodeksie leśnym Ukrainy w zakresie Państwowej Inwentaryzacji Lasów”.

Wprowadzenie GIS (a także mobilnej aplikacji kartograficznej, mobilnych kolektorów danych itp.) poszerza możliwości oceny funduszu leśnego poprzez tworzenie tematycznych interaktywnych map, uzyskiwanie szczegółowych informacji o poszczególnych przekrojach lasów, prognozowanie dynamiki funduszu leśnego w różnych scenariuszach organizacji produkcji leśnej, budowy powierzchni i odcinków rzeźby oraz umożliwia zapewnienie zrównoważonej gospodarki leśnej na wszystkich poziomach (leśnictwo, przedsiębiorstwo leśne, gmina, region).

Możliwości systemu geoinformacyjnego:

• gromadzenie, ochrona, gromadzenie i analiza przestrzennej bazy danych zasobów leśnych regionu, prowadzenie podstawowej rachunkowości lasów i regionalnego katastru leśnego;

• wdrożenie opartych na naukowych podstawach obliczeń i kontroli optymalnego wykorzystania lasu, z uwzględnieniem czynników ekologicznych i ekonomicznych;

• obiektywną ocenę stanu pokrywy roślinnej regionu, z uwzględnieniem rzeźby terenu, reżimów hydrologicznych i klimatycznych oraz innych czynników i zagrożeń, wraz z kolejnymi zmianami w strategii gospodarowania zasobami leśnymi;

• wdrażanie najnowszych technologii inwentaryzacji operacyjnej i ekomonitoringu stanu lasów, patologii lasu i badań przeciwpożarowych poprzez aplikację mobilną;

• szybkie reagowanie na szybko zmieniającą się sytuację w funduszu leśnym: przy aktualizacji funduszu leśnego, ogniskach szkodników lub chorób, przy ustalaniu stanu sanitarnego lasów, przy monitoringu i prognozach ekologicznych, przy rozliczaniu rzadkich gatunków zwierząt i roślin;

• określenie zakresu prac związanych z odtwarzaniem i zalesianiem lasu, ochroną lasów przed pożarami, ochroną przed szkodnikami i chorobami oraz innymi działaniami leśnymi, a także kolejności i sposobów ich wykonywania;

• prowadzenie certyfikacji leśnej – ocena zgodności systemu zarządzania lasami z ustalonymi międzynarodowymi wymaganiami dotyczącymi gospodarki leśnej i użytkowania lasów w oparciu o zrównoważony rozwój.

Struktura bazy danych GIS:

• podstawowe zasoby: jedna elektroniczna baza kartograficzna (ortofotoplany, tablice leśne), nowoczesna struktura administracyjna i terytorialna, krajobraz, leśnictwo, podział na strefy glebowo-klimatyczne, potencjał zasobów naturalnych (rzeźba terenu, szata glebowo-roślinna, sieć rzeczna, zasoby mineralne) oraz warunki geograficzne terytorium, infrastruktura drogowa i transportowa, rejestr nazw itp.;

• tematyczne źródła informacji: granice leśnictwa, kwartały, działki, polany, drogi, źródła zanieczyszczeń ekosystemów leśnych, ocena regulacyjna i monetarna lasów, stan sanitarny lasów (wiek drzew, stan zdrowotny, średnia wysokość, średnia średnica, zasobność drzewostanów, skład gatunkowy lasów, kategoria ochrony lasu itp.);

• analityczne źródła informacji: strefy uszkodzeń lasów przez szkodniki i choroby, inne czynniki naturalne (wichury, wichury, zaspy śnieżne), strefy antropogenicznego zanieczyszczenia lasów i gruntów funduszu leśnego, obszary rozprzestrzeniania się pożarów lasów (liczba, wielkość wyrządzonych szkód, wielkość spalonego lasu), badania i badania leśnych zespołów przyrodniczych (krajobraz, gleba, typologia lasów, biologia lasu).